De oorsprong: de UPC-code (1974)
De eerste barcode die officieel aan de kassa werd gescand, dateert van 26 juni 1974, in een Marsh-supermarkt in Troy, Ohio. Het ging om een pakje Wrigley-kauwgom met een UPC-code (Universal Product Code), de Amerikaanse voorloper van de EAN-code.
De geboorte van de EAN-standaard (1977)
Gezien het succes van de UPC creëren de Europese industriëlen in 1977 het European Article Number — een systeem met 13 cijfers (tegenover 12 voor de UPC) waarmee producten wereldwijd gecodeerd kunnen worden. De organisatie belast met het beheer ervan, EAN International, fuseert in 2005 met de Amerikaanse Uniform Code Council tot GS1, de huidige internationale standaard.
De opkomst met het grootwinkelbedrijf
In de jaren 1980-1990 versnelt de massale komst van EAN-codes in hypermarkten de digitalisering van de logistiek. Elk product wordt traceerbaar, scanbaar en automatisch aan te vullen.
Het tijdperk van de e-commerce
Met de opkomst van Bol.com, Amazon.nl, Marktplaats, Google Shopping wordt de EAN-code een vereiste om online te verkopen — zie ons speciale artikel over het belang van EAN-codes in e-commerce.
Vandaag
Meer dan 6 miljard EAN-codes worden elke dag wereldwijd gescand. De standaard wordt in meer dan 70 landen gebruikt en is uitgebreid met varianten (EAN-8, GTIN-14, GS1 QR-code) om zich aan alle commerciële contexten aan te passen. Om de structuur van een EAN-13-code te begrijpen, kunt u ons speciale artikel raadplegen.